کی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را

کی بوده ای نهفته ای که پیدا کنم تو را

غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور

پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را

    با صدهزار جلوه برون آمدی که من

با صدهزار دیده تماشا کنم تو را

بالای خود در آینه چشم من بین

تا با خبر زعالم بالا کنم تو را

مستانه کاش در حرم و دیر بگذری

تا قبله گاه مؤمن و ترسا کنم تو را

خواهم شبی نقاب ز رویت برافکنم

خورشید کعبه ماه گلیسا کنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من

چندین هزار سلسله در پا کنم تو را

طوبی و سدره، گر به قیامت به من دهند

یک جا فدای قامت رعنا کنم تو را

زیبا شود به کار گاه عشق کار من

هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را